Pomnik Powstańców Warszawskich znajduje się na skwerze przy ul. Szarych Szeregów. Odsłonięto go 15 września 1946 r. jako pierwszy w Polsce pomnik poświęcony bohaterom Warszawy. Zaprojektowany został przez Jana Małetę, a wykonany przez Stanisława Kołodziejskiego i S. Wąsowicza.

Już 15 września 1945 r. nastąpiło w Słupsku uroczyste odsłonięcie pierwszego w Polsce pomnika Powstańców Warszawskich. Stanął on na Placu zwanym już wówczas Placem Powstańców Warszawskich, w bezpośrednim sąsiedztwie mogił ekshumowanych 3 sierpnia 1945 r. Polaków i Rosjan. Był to prowizoryczny, wzniesiony z desek pomnik, symbolizujący mur warszawski, na którego tle Niemcy dokonywali masowych egzekucji Polaków. Po roku groził jednak obaleniem, dlatego z inicjatywy Stanisława Wysockiego, naczelnika oddziału Urzędu Informacji i Propagandy, Zarząd Miejski w maju 1946 r. uchwalił wzniesienie w miejscu dotychczasowego pomnika „coś naprawdę godnego”. Środki finansowe na ten cel pochodziły z darów i ofiar mieszkańców Słupska. Zgromadził je społeczny Komitet Budowy Pomnika z E. Ładą – Cybulskim na czele. Środki te pozwoliły na bardzo szybką realizację nowego pomnika. Jego projektantem był Jan Małeta, a wykonawcami Stanisław Kołodziejski i S. Wąsowicz. Uroczyste odsłonięcie i poświęcenie pomnika odbyło się 15 września 1946 r.

Pomnik stanowi mur ceglany z otworami po kulach i postrzępionych krawędziach. Przylega do niego cokół z napisem „BOHATEROM WARSZAWY – SŁUPSK”, na którym znajduje się postać poległego w walce powstańca. W wyciągniętej wzdłuż ciała dłoni trzyma on granat „filipinkę”, a drugą opiera się na tarczy z herbem Warszawy – Syrenką. Nad nim pochyla się orzeł, a u jego stóp klęczy płaczące dziecko. W centralnej części muru znajduje się płaskorzeźba Ukrzyżowanego na tle płonącego placu Zamkowego w Warszawie.