Słupsk

Wyobraźnia pojawia się samoistnie w wyniku rozwoju sieci neuronalnej mózgu około trzeciego roku życia. Pomaga dzieciom przeżywać pierwsze dłuższe rozstanie z opiekunami. Wyobrażanie sobie twarzy bliskich pozwala zachować spokój. Wyobraźnia wspiera emocjonalne więzi. Z badań przeprowadzonych na pokoleniu osób urodzonych w erze cyfrowej i obrazkowej wynika, że zdolność do wyobrażania zanika. Maszyny zapamiętują rzeczy za nas, a nasze relacje z ludźmi stają się mniej trwałe. Żeby naprawdę kogoś kochać, musimy umieć sobie tego kogoś wyobrazić.
Wyobraźnia pomaga w ćwiczeniu rozmaitych umiejętności i zachowań, pozwala przetrwać trudne momenty. Potrafi też wprowadzić cały nasz organizm w lęk, kiedy myślimy o trudnych sytuacjach w przyszłości. Dobrze używana może nas ocalić, uzdrowić. Warto się o nią troszczyć.
Ania to robi. Ania stara się uczyć tej umiejętności innych. Ania wierzy, że w miejscu takim jak dom dziecka, tylko wyobraźnia może pomóc jej i innym przetrwać. Czy optymistyczne myślenie ma moc sprawczą? Czy Zielone Wzgórze istniało naprawdę?
Ania to postać, która od lat nie przestaje nas uczyć zachwycania się światem. Docenia małe rzeczy, podczas gdy my – dorośli, my – dzieci, chcemy coraz więcej. Nasz świat nadal potrafi być piękny, ale nadal jesteśmy w nim wyśmiewani, nieakceptowani, samotni i bardzo potrzebujemy takich nieustraszonych przyjaciół jak Ania, którzy pokażą nam jak być odważnym, walczyć z kompleksami, popełniać błędy, uczyć się na nich, a przede wszystkim troszczyć o siebie nawzajem i w siebie nawzajem wierzyć. Jest to opowieść dla wszystkich dziewczyn i dla wszystkich chłopaków. W każdym wieku. Bo nigdy nie przestajemy być dziećmi.
Ania, to też tęsknota za dzieciństwem spędzanym bez komputerów i zaproszenie do przygody, w której wyobraźnia i marzenia nie mają granic.

ul. Lutosławskiego 1